Bir çöl güzeli! ben Leyla yım ey sevgili.
Bak bir gül bırakılmış, terkedilmiş kumlara,
O güzel, narin şeklini, o güzel kokusunu,
O esrarlı duruşunu,
O dokunduğunda her an ağlayacakmış gibi duran
Ve kan ağlayan gülü,
Avuçlarının içinde bir yudum sevgi iksiri içir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta