Bir çöl gülü görüyorum karşımda
Öylece duruyor
Kurumuş, çatlamış dudakları bana
Bir şeyler söylemeye çalışıyor.
Güneş almayan odamın aydınlık köşesi,
Karanlık düşüncelerle savaşıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kıymetli Şair;
Şiirinizi beğenerek okudum.
Tebrik ederim.
Kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta