Günler su gibi akıp geçiyor
Ömrümün burcunu yıkıp geçiyor
Sensizlik içime birden çöküyor
Kalbime yazmıştım sonsuz unutmam
Yokluğun çöl gibi yakıp kavurur
Ne dost ne şiirler beni avutur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
