hayata kafa koyan çöl çiceği gibi,
rütübetli, ölüm kokan hayatıma taaruzunda,
karşı gelemiyorum çaresizce izliyorum sindiğim köşemde,
dikenli tellerle sardığım yüreğime dokunuşunu.
Sert duvarlarım, katı kurallarımı yıktın attın,
soğuk sesszi bakışlarınla beni benden parça parça çaldın.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta