Leyla diye çıktım dağlar başına.
Mecnun’u kavuran çöl bana kaldı.
Düştüm hasretliğin yağmur yaşına.
Ayrılığa giden yol bana kaldı.
Hasret yürek yakar yar adı yazıp,
Geçmiyor duygusu hayali azap.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Kutlarım efkarlı güzel şiirinizi...Tebrikler. Sevgiler
yazana değil yazdırana bak çok efkarlı.her zamanki gibi harika şiir. kaleminiz hep yazsın.
Kaleminiz hep yazsın sn sığırtmaç..
sevgilerimle..
Bize kalanlar neden hep böyle gamlı - efkarlı haller ya da yaprağı kuruyan dallardır bilmem.
Güzel şiirinizi yazdıran yüreğiniz dert görmesin.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta