Cemaline yanıp tutuşurken özleminden ey güzel!
Sonsuzluk boşluğunda iğne deliğini arar dururum.
Dert yüklü devenin hörgücünde erirken zaman,
Sensizliği bir içim su gibi geçer mi sandın yine?
Issız çölde sana hasret kaldı yanan dudaklarım,
Bir serap belirir uzaklardaki vaha sandığım yerde.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta