Çöl Şiiri - Serdal Şahiner

O varlığından beri ıraktı umuda
Kimseler ısıtmadı yüreğini onun
Bir esmer kadın siyah deri çizmeli
Vakitsiz bir zamanında ömrün
Sorunlu bir devrimci kavganın içinde
Geldi hadi dedi yürü günahlarıma benim.
Ben esmer kadınları severim
Islanırım göz yaşlarında yetimliğimin
Siz bakmayın papuçlarıma olurmu
Ben hep kimsesiz yorgun sokakalara gezerim.
Yörük kızıda bilmez bunu bende bilmem
Ne zaman gelir ölüm sevip okşar tenimi
Ne zaman memlekette gözleri güler işçilerin
Siz bilmezsiniz gerçek sevdaları işçiler yaşar
İşçilerdir sahipleri memlektein.