Yalnızlık kemiklerimi sızlatırken
Ciğerlerime dolan hüznü soluyorum
Soğuk bir şafağın başında
Sanki güneşi ben doğuruyorum
Öyle acıyor, acıtıyor
Yüzüm buruşuyor
Ağlıyor muyum belli değil
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta