Karanlık düşünceler kalmış geceden
Ölüm girecekmiş gibi düşlerime
Yalnızlık örtülmüş üzerime
Ellerim mi ? yoksa gözlerim mi ? seni özleyen
Sensizliğin kokusu sinmiş yastığıma
Uyuyamıyorum yokluğun her yanımda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta