ÇOKTAN
Körkütük bir yalnızlık, bağdaş kurdu bağrımda
Hasretin dans ediyor, Islak kaldırımlarda
Efkarım kol geziyor, bu akşam Beyoğlu’nda
Hercai bakışların, vuruyor insafsızca…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta