ÇÖKMÜŞ BİR KERE
Volkanik dağ gibi yanar bedenim,
Kızgın alevlerde kavrulur tenim,
Derdimin dermanı bulunmaz benim,
Kaderim cismime küsmüş bir kere,
Hasretlik ateşi bağrımı yakar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kurt kocayınca, maskara misali
Hayat işte...
Yüreğinize gönlünüze sağlık
Tebrikler
Değerli yorumunuza çok teşekkür ediyorum Allah razı olsun Rabbime emanet olun hayırlı nurlu günler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta