Yine hüzün kırpırtısı doğuyor içime sanki..
Yine hayattan birşeyler soğuyor içimde sanki.
İnsanların arasında haksızlığı görüyorum.
İşte bu tipler yüzünden insanlardan soğuyorum
Çıkar,çıkar, hep çıkar hep bencillik düşünürler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta