Çok Yazık Şiiri - Yüksel Uca

Günahlar her yere sirayet etti
İffet, edep, hayâ utanma, gitti
Sevgi, saygı, vefa, merhamet bitti
Kalpler hırsla, kinle doldu çok yazık

Desinler, suizan, gıybet yayıldı
Cahil ve cühela âlim sayıldı
Dünya için nice cana kıyıldı
Bülbül sustu, güller soldu çok yazık

Her taraftan nice tuzak kuruldu
Her insana ayrı bir rol verildi
Doğru sözlü dokuz köyden sürüldü
Yalancı baş tacı oldu çok yazık

Tepeden tırnağa büründük kire
Söz fayda etmiyor kalp gözü köre
Kalmadı anane, gelenek, töre
Mümin kimi örnek aldı çok yazık?

Sardı koyu gaflet, çöktü rehavet
Hiç eksik olmuyor hüzün, kasavet
Zirve yaptı riya, nefret, adavet
Muhabbet, uhuvvet öldü çok yazık.

Her tarafı sardı fitne ateşi
Babayı saymıyor evladı, eşi
Hiç kimse demiyor ayranım ekşi
İnsanlık ne güne kaldı çok yazık