Çok yanlızım, çok üzgünüm çok...
Hayatım çok uçlarda geçti..
Hep mutsuz hep mutsuz...
Gözlerim hep dolu, yada ıslak..
Hayatımın bir toz zerresi kadar bile değerli değil
Kötü çok
Güneş yok, karanlık hep karanlık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta