SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Çok uzun süre önce bırakmıştım yazmayı…
Çok uzun süre önce ölmüş ve beraberimde götürmüştüm hislerimi…
Yeniden doğmak hiç aklımda yoktu aslında, sen benden git gide yok olurken benim var
olmak gibi bir niyetim hiç olmamıştı.
Nihayetinde ruhumu canlandırdı bir ay parçası…
Bedenimi savrulmuş küllerimden bir araya getirmişti.
Bilmiyordu…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta