Beni bir gün bu şiirle anarsın,
Belki bir gün yollara çıkıp,
Beni ararsın
Geçikmiş bir vefa kalıntısıyla,
Arasıra olsada hatırlarsın,
İşte o zaman bir başına kaldığını anlarsın,
Şu rezil dünyanın imtihanında, canın yanacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




klasik olmuş ama akıcı bir tarafıda var tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta