Bu yola çıkarken hiçbir şeyin kolay olmayacağını biliyordum. Ama bu kadar yorulacağımı tahmin etmemiştim. Çok şeyden geçtim; hayallerimden, inançlarımdan, bazen de kendimden…
Güvendim, kırıldım. Sevdim, terk edildim. Her seferinde toparlandım, ama eskisi gibi olamadım. İçimden ne fırtınalar geçti, kimse anlamadı. Herkes yüzümde bir gülümseme aradı, ama içimde sessiz bir çığlık vardı.
Çok şeyden geçtim. Vazgeçtiklerim de vardı, kaybettiklerim de. Bazıları kendi tercihimdi, bazılarını ise hayat benden aldı. Her biri bir iz bıraktı, her biri beni değiştirdi. Ama her seferinde daha güçlü olmayı öğrendim.
Kimi zaman yorgun hissettim, kimi zaman umutla sarıldım hayata. Ama her ne olursa olsun, hiçbir yol kolay değildi. Her adımda bir parça eksildim, ama aynı zamanda bir parça daha büyüdüm.
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta