Çok Sevmişlik Şiiri - Muhayyel Gizliay

Bir kırgınlık var üzerimde bu gün.
Bir geç kalmışlık...
Bir çok sevmişlik var,
Zamanın bir gününde.
Bir de kış günü yanmışlık.
&
Ertlendi tüm yaşanmışlıklar,
Koyulmaz oldu artık masaya aşk.
Yeniden birini sevmek denilen,
O kahrolası muamma ve
Fevkalade isteğe yakışacak,
Bir şahsiyet kalmadı,
Gözükenler arasında.
Ve yalnızlar kervanına katıldık,
Bir zemheri ayında.
&
Aslında soğumuş değiliz hayattan.
Öyle duygusuz insanlar olmadık hiç.
Bakmayın sert duruşumuza,
Bizler öteden yürüdük,
Yumuşak olanı ezmedik hiç.
&
Bunca memnuniyetsiz insan arasında,
Bir hüznü ikiye bölüpte yaşayacak,
Yarım huzuru beraber taşıyacak,
Birazda yanımıza yakışacak,
Sözleri dümdüz ve kalite kokan,
Dinlemeyi bilip, konuşunca susacak,
Bir insan hayal ettik hep kafamızda.
Ve sanırım artık zor.
Herkes batılı olmanın derdine düşmüş,
İstisnalar dışında.
&
Kendi çiçeğine emek veren,
Kendi duruşuyla güven veren,
Arada bir olur ya kendinden ödün veren,
Bir hayal tasarladık kafamızda.
&
Biz ve bizim gibiler hep yalnızdır,
Hem de kalabalıklar içinde.
Yar diye tutulan eller,
Aşındırmış avuç içlerimizi.
Geride bırakmışız yalan bakışlara,
Kandığımız günleri.
Sonra geriye üç beş tanıdığın,
Bir sevgilinin sevgilisi değiliz diye,
Kınamasıyla geçmiş saatler,
Yedinci günün, yirmi dördüncü saatinde.