Çok sevdim, mutlu olamadım,
Sevgi hep erken yoruldu.
Ben kalbimi ortaya koydum,
Dünya masadan kalktı.
Gülüşler ödünç gibiydi,
Geri istendi bir gün.
Ben “biz” diye yaşarken,
Hikâye tek kişilikti dün.
Ne eksik sevdim, ne az,
Yüreğimden arttı bile.
Çok sevdim, mutlu olamadım,
Bazı kalpler mesafe ile.
Çok sevdim, mutlu olamadım;
Demek ki bazı yürekler
Sevmek için değil,
Taşımak için yaratılmış.
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 11:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!