Çok sabahçı kahvelerinde çay içtik içtik içtik lakin insanların kahbesinide kalpteninide seçmeyi sırtımızdan
vurulsak da duymasak ta kalbimizin acısını asla dindiremedik ona halen sabahçı kahvelerinde gelen insan
sandığımız kahbeler den ögrenmek istedik acımızı açtıkları gibi de kapatmalarını da biliyorlarmıydı!.
Çünkü insan denen insandan eser kalmamıştı sabahçı kahvesinin ince belli çayımızın demli buğusunda..
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta