Çok sabahçı kahvelerinde çay içtik içtik içtik lakin insanların kahbesinide kalpteninide seçmeyi sırtımızdan
vurulsak da duymasak ta kalbimizin acısını asla dindiremedik ona halen sabahçı kahvelerinde gelen insan
sandığımız kahbeler den ögrenmek istedik acımızı açtıkları gibi de kapatmalarını da biliyorlarmıydı!.
Çünkü insan denen insandan eser kalmamıştı sabahçı kahvesinin ince belli çayımızın demli buğusunda..
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta