Hanımefendi siz kimsiniz dediğinizde ?
Çok pardon tanışmışmıydık? daha önce?
Hatırladım şimdi sahipsizdi, mezarlığımız..
Faili meçhul bir kopuştu sağlam temellerde bağ,
İstemsiz dut yemiş bülbül göğsünde avaz avaz,
O akarsularki kurumuş buruktur menzilde..
Bir yanı şaha kalkmış diğer yanımızda şafak..ufukta görünüyordu ilk ve son ötesi kızılın..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta