Biz; günleri art arda değil, yan yana dizmeyi deneyen iki
şımarık ve çılgın çocuk olarak ayrı adalarda bile sırt sırta
oturmayı becerebiliyorduk güzün türküsünü dinlerken!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu güz hiç olmadığım kadar parçalıyım
bulut gibi
toplasam biliyorum
beyaz pamuk olacak sadece
ama ya koparsan
ya koparılırsam..........
rodrigo.... beni her zaman hüzünlendirmiştir ama öğrendim artık susuz ağlamayı...
içtenlikle kutluyorum...
Çocukluğun hiç ölmesin dost. Güzün türküsü başka, güzün türküsü ağıt kıvamında. ve başka coğrafya ve iklimlerde bile sırt sırta oturabilmek, aynı yerden ağrımak güz sancılarında; güzün ettiğ yardım bu belki de.
Üç dizede koca bir dönem, koca bir dünyanın dönüşümü.
Dostlukla.
düşündürücü...
güzeldi.
tebrikler.
Çok güzel,kutlarım...
mükemmel
ve şiirce
dolunay enver
Günleri yan yana dizmek...!! Düşünmeli bunu ..:)) Çok güzel bir ıssız ada hayaliydi..:)) Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta