İçimden avaz avaz ßağırmak gelir
susarak anLatırım elden ne gelir
senden sonra ßenden ne hayır geLir
ama şunu ßiLki çok özLedim yar.
Sevmek sende ßenim ißadetimdi
Ama ne yazık ki sonum, kaßahatimdi
Şimdi yazık ettim, ßu kendime ihanetimdi
Sözüm yok artık ßiLki çok özLedim yar.
Sevmeye özürLü sana öLümLü
Aşkından öLmeye haLa gönüLLü
ßİlmiyorsun ne dertteyim,inan hüzünLü
Seviyorum haLa çok özLedim yar.
Seninle ßirlikteyken doğardı güneşim
ßatardı qecem seninLe, hiLaLe eşim
ßir aşk masaLısın seni ezßerlemişim
Unutmak ne mümkün çok özLedim yar.
Sen nerdesin ßilmem hangi diyarda
Kimler var akLında ya da sakLında
ßenim için yanıp durursun ki canımda
Ölmek kurtuLuşum çok özLedim yar
Pervane misaLi keLeßeğimdin
Divane misaLi sevdiceğimdin
ßitmeyecek duam,esirgediğimdin
GözLerinin mavisini çok özLedim yar
Ağlamaya korkar oldum inan ki
Çıkar geLir görürsün ßeni ßeLki
OLmaz sonumuz demiştim, hatırLıyorum sanki
Kadere sözüm var çok özledim yar
ßenden sana hayır yok dememiş miydim?
Sanki deLi gißi bende sevmemiş miydim?
Sonu böLe hançer gibi sezmemiş miydim?
ßiLe ßiLe yandım çok özLedim yar
Seni düşünerek yazdım ßen ßu şiiri
Ey mavi boncuğum! canımın şirini
Yaşadığım hayatın, aşkın terimi
ßen pişmanım SENİ çok özLedim yar
ALLAH ım ver saßrını unuttur Onu
Değmesin sakın Ona aşkın qururu
KaßuLLensin artık ßenim yokluqumu
Gittim sansın ama; Onda kaLdım çok özLedim yar!
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




içten,dokunan çok güzel bir sevgi şiiri, tebrikler... 10 puan +ant.
Yıllardan sonra aynı yerde solan bir çiçek vardı
Eminim o senin için gelip Rabbine yalvardı ________ Arif Tatar
Onda ßırakıLan sadece ßenim ßende kaLan da yine ßen ...
Dilgrüşa Deniz yorumun için teşekkür ederim
gittim desende onda bıraktıkların götürdüklerinden çoktur değil mi ? kalemine sağlık ..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta