Öyle çok kırıldılar ki,
içimde taşıdığım ağırlık
bir dağın duruşuna benzer.
Her nefesimde onu düşündüm,
her nefesimde kendimi bıraktım.
Ama ne zaman duygularımı paylaştıysam,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta