Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
içinizdeki çocuk gerçek hayatta ki çocuğunuzun en yakın arkadaşı diye düşünüyorum.
umarım hem sizin içinizdeki çocuk hem de çocuğunuzun içinde ki çocuk hiç büyümez.
ve devamlı gülümserler hayata.
tebrikler...
Merhaba Esat...
Dilerim Eylül'ün Eylül'lerini de alırsın kollarına...
Nice uzun ve sağlıklı ömürler olsun, sevdiklerin etrafında...
Selam ve sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta