Aldı başını gidiyor, pupa yelken.
Freni yok, indirsin bu fırtınayı.
Ne tekneler dönmedi bu limana?
Ne tekneler?
Hepsi birer yetenektiler.
Coşkusuydu, kutsal fikirlerin;
Ah o inanası ideallerin.
Duyguydu, tekneyi dalgalara süren;
Ner’de kaldı, gerçekçi seyrüseferler?
Akılla tutulan dümenler.
Bak, kutup yıldızı hala orada;
Açabilirsin yelkenleri, rüzgâra orsada.
Ama;
Onların hepsi birer devdiler;
Beni hiç dinlemediler.
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 02:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
10 Ocak 2024




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!