kayıp yalnızlığın
ikiz kardeşini aradım
İstanbul sokaklarında
tanımadığım
kaldırımlara sordum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




alican,mükemmel bir siir,tebrik ederim ama daha uygun bir baslik bulabilirdin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta