Can…
Kimin yok ki,
Önemli olan
Bunun farkına
Varacak kadar insanın
Kalbinin ve ruhunun
Sezgisine itibar ederek,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




insanın kendine objektif bakması ve kendi kendini eleştirme öz güveni içinde olması erdemli olamanın ilk adımıdır. kaleme sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta