karanlık dört yanım yine ağlarım
çok dertliyim yarim yanarım
bıraktığın günden beri yaralıyım
gel artık ya çok yanlızım
kara bulutlar kalmaz oldu üzerimden
sen gittin ya bu şehirden
gecem gündüzüm olmuyor
çok dertliyim yar sensiz olmuyor
gel tut elimden düştüm kaldıran yok
bir sana muhtaç gönlüm
sen benim tek gülüm
gülümü soldurma çok dertliyim yar
hayatı bana zindan etme
bırakıpta gitme
genç yaşta kefen giydirme
çok dertliyim yar bırakıp gitme
ölüm olsada yollarımda
gelirim birgün yanına
ecel olsa da kapımda varıcağım yanına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
