Akşam gecenin sancısını çekiyor
Uzak bir haberin müjdecisi gibi
Bir öksüz ağlıyor buruk ve derinden
Sanki dünyayı sırtlanmış bir başına
Sanki annesi hiç ağlatmamış göz bebeğini
Üstüne kül serpilmiş şehrin insanına
Bir makine uğultusu
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta