Çocuktum ben.Hiç bir şeyi zamanında yapamadım.Bahar gelmeden uçurtmamı çıkarıyordum.Kış gelmeden çizmelerimi giymek istedim.
Hangi tenteden su aksa şemsiyemle gider altında dakikalarca dururdum.Yeni aldığım gıcır ayakkabılarımla top oynardım.Terli terli su içtim hep.Bilye oynarken dizlerimi yere koyuyordum, yırtıyordum pantolonlarımı.Sonra çok zaman geçti büyüdüm.Okula gönderdiler beni.Çalışsam olurdu..Öyle diyordu öğretmenim.Ama zamanında yapmama hastalığım olduğu için hiçbir şeyi beceremiyordum..En son altın vuruşu da sen yaptın hayatımda... Seni gördüm bir kez.Gerisini hatırlamıyorum hatırlamak istemiyorum.Gözümü açtığımda annem baş ucumdaydı.Acıyan yerlerimden öpüyordu...Öptükçe iyileşiyordum...
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta