Belki susarak yazıyorum ben romanlarımı.
Sekiz on yaşında bir çocuktum belki.
Belki de boya kalemidir elimdekiler.
Kağıdım kalbimdir.
Fantastik bir çerçeveye mahkumdur gerçeklerim.
Olamaz mı?
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




Teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın. :)
Çocuk olmayı özler olduk şimdilerde... Samimi, sıcak ve huzur veren bir şiir.
Tebrikler sayın şair.
Saygılarımla
Teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın. :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta