Belki susarak yazıyorum ben romanlarımı.
Sekiz on yaşında bir çocuktum belki.
Belki de boya kalemidir elimdekiler.
Kağıdım kalbimdir.
Fantastik bir çerçeveye mahkumdur gerçeklerim.
Olamaz mı?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın. :)
Çocuk olmayı özler olduk şimdilerde... Samimi, sıcak ve huzur veren bir şiir.
Tebrikler sayın şair.
Saygılarımla
Teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın. :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta