Çocuktum dünyadan habersiz hep ağlayan
Annemdi şefkatle beşiğimi bağlayan
Bir ses verirdim'ki ciğerleri dağlayan
Kah ağlayan kah gülen çocuktum
İyilik kötülük neye yarar bilmeyen
Ağlayınca gözünün yaşını silmeyen
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta