Çocuktum,
yurtsuz türküler şenlendirirdi,
Görmediğim baharların yaban kokusunu,
Özlemler duyardım, barışı yüklenen rüzgarlara
Ve bütün sabahlarda ölüm o son nefesini,
Verirdi, çocuksu bedenlerde,
Yangın yeri yürekler,
Yangın yeri mabedler,
Çoçuktum,
bombalar düşerdi bedenlere,
Paramparça ruhlardı geride kalan,
Çocuktum,
sürgün ruhlar taşırdım çiçek saksılarında,
Toprağı kan,
toprağı beden,
Çıplak sureti düşer hayatın,
Çocuksu yüreğime,
Kanar kanar, kir tutar kin tutar,
Çocuksu bakan gözlerim,
Geceyi kuşanır,
Ruhum,
Çocuktum,
Savaşlar yorgunu idi yüreğim,
Çocuktum sadece küçük bir çocuk.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Titizlikle seçilmiş sözcükler okura şiir keyfi veriyor,kutlarım,saygıyla
Çocuktum sadece küçük bir çocuk.
içten gelen duyguları resmetmişsiniz.kaleminize,yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta