Sandıktan çıkardığım çocukluğumda taze bahar kokusunu duydum
Gözlerimde kalan gökyüzünün berraklığında kayboldum sonra
Kısa bir an bir ömür geçti belleğimden, çocuk düşlerimden
Ödünç sevinçler aldım yaşama dair...
Uçurtmalar uçurdum geçmişten bugüne...
Sanki yine yeniden çocuktum!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bir solukta okudum.
Geçmişim ve geleceğim arasında sıkışıp kaldım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta