Çocuktuk, aksırır tıksırır bazen de hıçkırırdık,
Bazen ağlar, bazen doyasıya gülerdik.
Toza toprağa boyanır,
Dizlerimiz kanayana kadar oynardık,
Gıkımız çıkmazdı, üfleyince geçerdi acılarımız
Hep büyümeyi ister, büyükmüş gibi davranırdık,
Bilseydik yürek yarasını, istermiydik büyümeyi…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta