Çocuktuk, aksırır tıksırır bazen de hıçkırırdık,
Bazen ağlar, bazen doyasıya gülerdik.
Toza toprağa boyanır,
Dizlerimiz kanayana kadar oynardık,
Gıkımız çıkmazdı, üfleyince geçerdi acılarımız
Hep büyümeyi ister, büyükmüş gibi davranırdık,
Bilseydik yürek yarasını, istermiydik büyümeyi…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta