Bir sevgi çiçeği vardı,
Parçaladın!
Senli bir umudum vardı,
Öldürdün!
Oysa sana vaadettiğim istediğindi.
Ama daha ne istediğini bile bilmiyordun!
Çocuktun birtanem, öylesi bir çocuk.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta