Bahçemde ki söğüdün salkım saçak dalları yerlere uzanırken,
Sen geçtin salına salına,
Biraz gururlu,biraz yabancı.
Hep yalnız,hep üzgün,
Her zaman kaygılıydın.
Buğulu camlar misaliydi gözlerin,
Sözlerin buruk meyva tadında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiiriri içine girdim resmen.Hangi duygularla yazıldığını o kadar iyi anladım ki...Sizi yürekten tebrik ederim :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta