İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Çocukluk hatıraları başlı başına bir yara zaten.Bir de bayramlara,elleri öpülen dedelere,ninelere değinmişiniz hepten yaraladınız bizi.Kimler vardı bir zamanlar,şimdi kimler yok.Gidenlerin hepsini çok özlüyorum.Şiiriniz geçmişe sürükledi,hüzenlendik biraz.Yüreğiniz dert görmesin.Saygılar.
Harika bir siir okudum ta Viyana´dan köyüm etasidi misralariniz beni...Kibris in tarihe karisan o Dağaşan köyünde cocuklugumla bulusmak güzeldi.KUTLARIM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta