Hasret kaldım çocukluğa,
Aliler,Ayşeler,Güller...
Size diyorum çocuklar;
Ne olur bana ödünç verin
Şu çocukluk günlerini.
Ben de tekerlek koşturup,
Ardından koşayım ben de.
Başlayalım bir sıradan
Körebeler,koşmacalar
Köşe başı kapmacalar.
Belki de unuttum şimdi.
Sizler bir kere anlatın,
Teker teker hatırlarım.
Sadece bir kez diyorum
Çocukluğu ödünç verin
Ben de sizinle koşayım,
Ben de beraber coşayım.
Ses veren yok hiç sesime.
Duymaz mısınız çocuklar?
Çekinmeyin büyük diye.
Uzatın ki elinizi
El ele tutuşup şöyle;
Sizinle bir dolaşayım.
Çocukluğu hiç olmazsa,
Ödünç olsun yaşayayım.
V.BİLİCİ
HAKKARI-1995
Kayıt Tarihi : 26.4.2006 21:47:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!