çocukluk merdivenlerimde ne mumlar yanardı,
sadece o zaman mutluydum dizlerim taşa değdiğinde,
hiç bir topu yukarıya atamazdım,
boyumdan büyük işlerin erbabı değildim,şimdiki gibi....
hep bir kapı açık bırakılırdı,
oyun zamanlardan kirli dönerdik hep ama,umursanmazdı....
sevginin hoyratça sunulduğu,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta