bir türlü alışamadım
şu kahrolası karanlığa,
çocukluğumdan bu yana
ışıklar sönünce
kör döğüşündeyim sanki
her gece ziyaretimde/
şekilden, şekile girmiş
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Canım Kardeşim.
Hoşgeldin.
İyi ki geldin.
Sevgilerimle....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta