Çocukluk İşte Şiiri - Celal Anlaş

Çocuktuk bir zaman
Mutluluk Oyundu bizler için
Günler Ayları, Aylar Yıllarımızı Harcadı
Harcadı da biz hep güldük ardından
Aynalar Söyler oldu artık Büyüdün diye
Büyümek Her şeydi çocukken gözümüzde
Büyüyünce Kimse Karışamazdı ya bize aklınca
Çocukluk işte

Anladım ki Ağlamak, Anlam Kazanmış Büyüdükçe
Mutluluk, Mutluluk Gölgelerin Arkasında bir ışık
Bir çogunun yakamadığı, yakalayamadığı ışık
Çocukken ne güzel yakardıkta sönmezdi hani
Arkadaşim Umut yanımda çogu zaman da
Küçüklük Arkadaşim Mutluluk pek benimle değil
Büyümek Her şeydi ya önceden gözümüzde
Çocukluk işte

Aşklar, Sevgiler, Hevesler hep yarım
Acılar, Sırlar Saçlarımıza gizlenmiş birer beyaz
Beyazlar ki sitemkar adeta siyahların arasında
Çocukken ışıldayan o gözler, o tatlı gülüşler
Çok arkalarda kalmış yazık
Kirlenmiş, tükenmiş çok şey zamanla
Günahsızca geçen tatlı çocukluk günleri
Gelmez, Dönmez yıllar bilirim, bilirsiniz
Bekler gene de o günleri çilgin yüreğimiz
Sanki geri gelecekmişçesine
Çocukluk işte...