Canlanınca anılar güz akşamlarında
Bir gariplik çöker üstüme, içim burulur
Annemin sesi yankılanır kulaklarımda
Babam girer düşüme, kalbim huzuru bulur
Küçücük evimizde ne de basit yaşardık
Siyah beyaz televizyonla eğlenirdik, coşardık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta