Bir “çerçi” gelirdi köyüme benim
Aynayı, tarağı ilk ondan aldım.
Süslü vitrinler ne, bu ışıltı ne?
Baktım, baktım da dertlere daldım…
Açılır “camekân”, camekân ki cana can
İğne-iplik, şeker, sakız; mızıka naylondan
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
