Volkanlar püskürüyor beynimde
Amaçsız yaşamdaki boş kahkahaları duydukça
Salıveriyorum Okyanusa yelkeni
Nasıl bu evren bir ömür boyu
Gölge gibi kader izliyor beni...
Karşıki eteklerin çiçekleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




mutlu günlere tesbih çekerim/ anılara bakarken/ kasırganın sürüklediği davetsiz çilelerim... harika bir şiir. yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta