Çocukluk, o altın çağı ömrümüzün
Otuz yıl öncesinden hatırası şimdi seslenen,
Dünyaya ilk bakışı, hayretler içinde gözümüzün
O biricik tatlı rüya ki, bir daha görülmiyen.
O ilk ağlama... Varolmanın muzaffer sesi
O her acıyı bir anda unutturan
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta