Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Betim benzim ondan buğday sarısı
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
Uyanıkken rüyâ gördüğüm günler
Gelir bu kâbustan alır mı beni
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Teneke çıkrığım, tahtadan atım
Dönersem Serçeme tanır mı beni
Diner mi ruhumun büyük ağrısı
Çocukluk dediğin, ömrün yarısı.
Şaban AbakKayıt Tarihi : 10.5.2003 21:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Her şiir damıtılmış bir insandır
İçinden sızmış acıların
Göğsünden akan sızıların...
Yazılmış her satır kapanmamış bir yaradır
Yarım kalmış oyunların
Onurunla oynamış soysuzların...
Dizlerinde uyuttuğun o çocuk
İntikamını bir türlü alamadığın
Hiç ölmeyen
Hiç büyümeyen,
asi bir candır.
Hep ordadır
Çığlıkları sessiz
O içinde yanakları şişmiş bir nefessiz...
Şiirinizi beğeniyle okudum
“Uyanıkken rüya gördüğüm günler
Gelir bu kâbustan alır mı beni”
Şiirde noktalama işaretleri bazı yerlerde eksik, bazı yerlerde hatalı kullanılmış sanki.
Selam, saygılar sunuyorum değerli üstada.
TÜM YORUMLAR (47)